جنتری افغانی سال ۱۳۹۰

طلای خود رو یا نباتات طبی افغانستان

	بابونه مقوی اعصاب و دماغ، تقويه كننده شهوت بوده، زهريات را از بدن دفع ميكند، ادرار، شير و عرق را زياد ميسازد، امراض دماغی، سردردی را تسكين داده و نفس تنگی را دم كرده گل بابونه علاج ميكند.
	در كودكس فرانسوی نبات تازه افسنطین را بصورت ادويه ضد حشرات و نبات خشك شده آنرا نيز به انواع مختلف بكار ميبرند، اشخاصيكه بيماری انفلونزا را ميگذارانند وضعيف ميشوند، خوردن افسنطين برای شان مفيد است.
	چهارصد سال قبل از تولد بقراط ازگیل را به مریضان مبتلا به ترشی و سوزش، و عوارض تب تجویز میكردند.
	اسپند از جمله نباتات كاملا طبی بوده، و دود آن انتی سپتيك ميباشد، و بهترين دوا در طب يونانی محسوب شده است.
	نوشيدن يك الی يك ونيم فيصد گل خشك اسطوخودوس روزانه سه پیاله برای رفع سياه سرفه مفيد ثابت ميگردد.

	انجير خشك اگر ميده شده در بيماريهای برونشيت، سينه و بغل سياه سرفه به عوض چای استعمال شود مفيد است.
	كاهو بهترين ماسك زيبائی برای خانمهاست، خانم هائیكه از مزيت آب كاهو اطلاع و به قشنگی خود علاقه دارند روی خود را با آب كاهو ميشويند.
	مضمضه و نگهداشتن انار ترش در دهن برفك (پخته شده گی دهن اطفال) را پاك و بيره ها را محكم ميسازد.
	انگور برای اشخاص كم خون، مريضان جگر، طحال، روماتيزم، نقرس، سنگ گرده، مرض فربهی، فشار خون، اختلالات هاضمه، اكزما، و امراض جلدی خيلی مفيد است.